planim, yeni kestirdigim ve hepimizin adeta bir jean seberg olduguma birbirimizi ikna ettigimiz sac modelimle en azindan haftasonunu cikarmakti. oyle olmadi. gunde en az bes kere sac toplama, uc supurge, uyurken agzima sacimin kacmasi, uyurken manitanin agzina sacimin kacmasi ve son olarak kanepedeki yastiga uzanip kalktiktan sonra kafamin ucte birinin yastik kilifinda kalmasi gibi dezavantajlara yenilip bir kosu ciktim ve buldugum ikinci (ilki cok lesti) erkek berberine girdim:
- sacimi kazitmam lazim!
tabii butun kafalar bana dondu (neyse ki sadece 4 kafa). olayi biraz acikladim (cunku neden erkek berberine gittim ve neden saclarim tutanin elinde kaliyor?) biraz ah vah ve "moralini yuksek tut, kurtulabilirsin" esliginde trasa basladik. hayatimda hic kafami kazitmadigim icin suya yavas yavas girme taktigini uygulayayim dedim: "3 numara yapalim mi bi?" 3 numara yaptik ama o da ne, benim saclar homojen degil bolge bolge dokulmusler ve 3 numara tras=tam bir esek trasi. sonunda ustura olmayan trasin makinayla yapilabilecek en kisasi noktasina kadar kestirdim. erkek berberinde sagolsunlar onbin moral puani kattilar; kafamin guzelligi en az on kere ovuldu. ciktigimda kafamin plato'nun idealar dunyasinda olduguna ikna olmustum. sonra ruzgari yiyince kendime geldim.
yine de, bebekken beni 15 dakikada bir ceviren anneme sonsuz tesekkurler.
dokulen saclarda sac kazitmanin artilari-eksilerine gelecek olursak:
+ dokulecek pek bir sac yok. bu da gunde (en az) -2 saat temizlik demek.
+ en son bogazima, ic camasirlarimin icine, yemege, suya falan sac kaciyordu ve bunu gunde 2 degil 8 saat temizlikle bile idare etmek imkansiz.
+- arti mi eksi mi oldugunu bilmedigim bir tanesi: kafam velcro gibi. bunu kullanabilirsek guzel aslinda.
- ruzgar estigi zaman icin bir tuhaf oluyor (ama kotu tuhaf). belki alisirim.
- evde bile kafam usuyor.
- sonucta sacin yok.
buradan herkese "ama daha gur cikacak :) :) :)" cumlesinin asiri sevimsiz oldugunu hatirlatmayi borc bilirim (cunku zaten OYLE BIR SEY YOK).
- sacimi kazitmam lazim!
tabii butun kafalar bana dondu (neyse ki sadece 4 kafa). olayi biraz acikladim (cunku neden erkek berberine gittim ve neden saclarim tutanin elinde kaliyor?) biraz ah vah ve "moralini yuksek tut, kurtulabilirsin" esliginde trasa basladik. hayatimda hic kafami kazitmadigim icin suya yavas yavas girme taktigini uygulayayim dedim: "3 numara yapalim mi bi?" 3 numara yaptik ama o da ne, benim saclar homojen degil bolge bolge dokulmusler ve 3 numara tras=tam bir esek trasi. sonunda ustura olmayan trasin makinayla yapilabilecek en kisasi noktasina kadar kestirdim. erkek berberinde sagolsunlar onbin moral puani kattilar; kafamin guzelligi en az on kere ovuldu. ciktigimda kafamin plato'nun idealar dunyasinda olduguna ikna olmustum. sonra ruzgari yiyince kendime geldim.
yine de, bebekken beni 15 dakikada bir ceviren anneme sonsuz tesekkurler.
dokulen saclarda sac kazitmanin artilari-eksilerine gelecek olursak:
+ dokulecek pek bir sac yok. bu da gunde (en az) -2 saat temizlik demek.
+ en son bogazima, ic camasirlarimin icine, yemege, suya falan sac kaciyordu ve bunu gunde 2 degil 8 saat temizlikle bile idare etmek imkansiz.
+- arti mi eksi mi oldugunu bilmedigim bir tanesi: kafam velcro gibi. bunu kullanabilirsek guzel aslinda.
- ruzgar estigi zaman icin bir tuhaf oluyor (ama kotu tuhaf). belki alisirim.
- evde bile kafam usuyor.
- sonucta sacin yok.
buradan herkese "ama daha gur cikacak :) :) :)" cumlesinin asiri sevimsiz oldugunu hatirlatmayi borc bilirim (cunku zaten OYLE BIR SEY YOK).
No comments:
Post a Comment